بخت باز آید از آن در که یکی چون تو درآید
روی زیبای تو دیدن در دولت بگشاید
اولین چیزی که توجه ام را جلب کرد، اعتماد به نفس این گروه در انتخاب شعری چنین وصف الحال درکنار تصویر رییس جمهور خوش صورت و خوش سیرت، محمود احمدی نژاد بود. وقتی این موضوع را با دوستم در میان گذاشتم، همینطور که قهقه می خندید، من به این فکر می کردم که بچه های محله ی سعدی هم انگار تنشان به خود سعدی خورده و لطافت طبع شان گل کرده ...و اما این دوست ما که خودش دستی در ادبیات داشت گویا حافظه ی ادبی اش بر اثر ریسه رفتن های نابهنگام،تکان خورده بود و اصل شعر سعدی را به خاطر آورده بود که چنین است:
بخت باز آید از آن در که یکی چون تو درآید
روی میمون تو دیدن در دولت بگشاید
لینک متن کامل اصل شعر: http://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh277
در اینجا چند پرسش پرسیدنی است:
· چرا طرفداران محمود در محله ی سعدی تصور کردند کلمه میمون یادآورحقیقتی است که هیچکس از آن آگاه نیست؟
· تصور کردند این روزها کسی اشعار سعدی را نمی خواند؟
· به ایت ترتیب نه به ریش محمود رحم کردند و نه به ردای کهنه ی سعدی؟
دوست عزیز، مطلب بالا را وقتی نوشتم، ابتدای پرسش دوم و سوم هم کلمه چرا داشت. یعنی واژه ی چرا، از پرسش اول جدا بود و در خط بالای آن قرار داشت تا به هر سه پرسش بچسبد. امروز که مطلب را در بالاترین دیدم خوشحال شدم. من این ماجرا را وقتی از آرامگاه سعدی به خانه بازگشتم در ایمیلی نوشتم و به دوستانم فرستادم که ظاهرا در ایمیل ها چرخیده و حالا پس از 6 ماه اینجا ثبت شده. با سپاس از شما - ارادتمند - علیرضا
پاسخ دادنحذفبه قول قديميا بايد عاشق باشي تا بفهمي!!!
پاسخ دادنحذف